Huis zonder grenzen Korte film over een man en zijn passie voor het onmogelijke Enthousiasme, dadendrang en een helder doel voor ogen. Het is geen vraag, Pascal (Pascal Langdale), de hoofdrolspeler van de film ´Huis zonder grenzen´, is een man met veel eigenschappen. Daarbij heeft vooral zijn passie voor het schijnbaar onmogelijke hem al vaak midden in een echt avontuur doen belanden. Zo ook nu, als hij met een koffer in zijn hand voor zijn nieuwe huis staat. Moet dit huisje nu echt zijn nieuwe thuis worden? Hier meer…
Maar hij vermoedt al dat hier reeds het volgende avontuur op hem wacht. Want Pascal is een man met visie en hij weet het zeker: Uit dit kleine huisje zal hij iets groots scheppen. Dit is een eenmalige kans. Daarvan heeft hij altijd al gedroomd. Toch is de eerste nacht in het nieuwe huis allesbehalve sprookjesachtig. Het is koud, het huisje is helemaal leeg, geen tafel, geen bed, niets. De buurt heeft niet zoveel met de nieuwe buurtbewoner op. Zeker niet de knorrige buurman (Lars-Erik Friberg), een echte zwartkijker. Als hij ziet dat Pascal zijn intrek neemt, kan hij zijn spot nauwelijks verbergen. Wie wil er nu vrijwillig in zo’n krot gaan wonen? Dan moet je wel gek zijn. De oude man merkt in zijn leedvermaak niet, dat zijn dochter (Mina Lindbäck) een heel andere mening lijkt te hebben. Zij is gefascineerd en merkt direct: Die Pascal straalt iets bijzonders uit. Niet onder de indruk van de onrust die hij in zijn omgeving veroorzaakt, begint de filmheld direct met de renovatie van zijn oude huis. Hij heeft meer dan genoeg ideeën. Hij haalt het noodzakelijke gereedschap in huis en begint. Al snel horen de buren het regelmatige geluid van hamer en zaag. Het licht in het kleine huis brandt vaak tot diep in de nacht. Madame Flora (Silvia Nastase), die in een van de huizen naast hem woont, bekijkt Pascal argwanend. Waar is die kerel nu eigenlijk de hele dag mee bezig? Daar klopt toch iets niet. De oude dame is wantrouwig. Op een dag zit Madame Flora op haar terras en gelooft zij haar ogen niet …
